XALQ OG’ZAKI IJODIDA PORTRET

Abstract

Mazkur maqolada xalq og‘zaki ijodida portret tushunchasining nazariy va badiiy talqini kompleks yondashuv asosida tahlil qilinadi. Folklor – “xalq donoligi” sifatida qaralib, u jamoaviy ijod mahsuli bo‘lib, unda xalqning tarixiy xotirasi, estetik qarashlari hamda ijtimoiy tajribasi mujassamlangan . Tadqiqotda folklor janrlarida (doston, ertak, rivoyat, maqol va boshqalar) obraz va portret yaratishning o‘ziga xos xususiyatlari, xususan, qahramonlarning tashqi va ichki sifatlarini umumlashtirish, tipiklashtirish jarayonlari ilmiy asosda yoritiladi. Shuningdek, og‘zaki ijod namunalari xalqning axloqiy-me’yoriy qadriyatlarini ifodalovchi muhim manba sifatida qaralib, ularda portret tasviri orqali ijtimoiy ideal, milliy xarakter va estetik mezonlar aks etishi ko‘rsatib beriladi . Maqolada folklordagi portretning sinkretik tabiati, ya’ni so‘z, obraz va ijro uyg‘unligida namoyon bo‘lishi hamda uning yozma adabiyot portretidan farqli jihatlari ilmiy-nazariy jihatdan asoslanadi.