O'ZBEK VA QORAQALPOQ TILLARIDA ANTROPONIMLARNING STRUKTURAVIY-SEMANTIK XUSUSIYATLARI

Abstrak

Mazkur maqolada o‘zbek va qoraqalpoq tillaridagi antroponimlar qiyosiy jihatdan o‘rganilib, ularning strukturaviy, semantik hamda funksional xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot tarixiy va adabiy manbalar asosida olib borilgan bo‘lib, unda antroponimlarning shakllanishi, rivojlanishi va qo‘llanish xususiyatlari aniqlanadi. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, har ikki til antroponimlari umumturkiy ildizga ega bo‘lsa-da, ularning variativlik darajasi va funksional qo‘llanishida muayyan farqlar mavjud. Xususan, qoraqalpoq tilida antroponimlar dinamik va variativ xarakterga ega bo‘lsa, o‘zbek tilida ular nisbatan barqaror va tizimlashgan holda qo‘llanadi.