JAHON DIRIJORLIK MAKTABLARINING RIVOJLANISH TARIXIGA QISQACHA NAZAR

Main Article Content

Аннотация:

Mazkur maqolada jahon dirijorlik maktablarining shakllanishi va tarixiy rivojlanish bosqichlariga qisqacha nazar tashlanadi. Dirijorlik san’atining Yevropa musiqa madaniyatida tutgan o‘rni, ayniqsa, Italiya, Germaniya, Rossiya va AQSh kabi mamlakatlardagi yirik dirijorlik maktablarining uslubiy xususiyatlari tahlil qilinadi. Shuningdek, mashhur dirijorlarning faoliyati va ularning professional tayyorgarlikdagi yondashuvlari muhokama qilinadi. Maqolada dirijorlik san’atining zamonaviy talablarga moslashuvi va global integratsiya jarayonlari doirasida kechayotgan o‘zgarishlar ham yoritilgan.

Article Details

Как цитировать:

Abduraxmanova, F. . (2025). JAHON DIRIJORLIK MAKTABLARINING RIVOJLANISH TARIXIGA QISQACHA NAZAR. Бюллетень педагогов нового Узбекистана, 3(6), 10–13. извлечено от https://www.in-academy.uz/index.php/yopa/article/view/54163

Библиографические ссылки:

Гозенпуд А. А. Музыкальный театр: Очерки истории и эстетики. — Л.: Музыка, 1987. — 352 с.

Келдыш Ю. В. Очерки по истории русской музыки. — М.: Музыка, 1978. — 408 с.

Бернстайн Л. Радость музыки / Пер. с англ. — М.: Прогресс, 1972. — 327 с.

Малько Н. А. Кон ducting Technique. — М.: Музыка, 1973. — 215 с.

Рождественский Г. Н. Дирижёр и оркестр: Вопросы взаимодействия. — М.: Советский композитор, 1984. — 192 с.

Фуртвенглер В. О музыке: Избранные статьи / Сост., пер. с нем. Ю. Келдыш. — М.: Музыка, 1971. — 288 с.

Slonimsky N. Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. — New York: Schirmer Books, 2001. — 1856 p.

Bowen J. The Cambridge Companion to Conducting. — Cambridge: Cambridge University Press, 2003. — 320 p.

Scherchen H. Handbook of Conducting. — Oxford: Oxford University Press, 1989. — 240 p.