«ТЫНЫШ ДОН» ҲӘМ «ШЫРАШЫЛАР» РОМАНЛАРЫНДА ҚАҲАРМАН ПСИХОЛОГИЯСЫНА ТӘСИР ЕТИЎШИ ДИАЛОГЛАР

Abstrak

Инсан характериниң рәңбә-реңлиги оның пикир билдириўинде, сөйлеў тәризинде анық көринисин табады. Шығармаларда өз ара сәўбет барысында қаҳарманның ишки дүньясы, оның пикирлери, сыртқы факторлар нәтийжесинде психологиясында пайда болған өзгерислер анығырақ көринеди. Сонлықтан жазыўшылар диалоглардан көбирек пайдаланғанды мақул көреди. М.Шолохов ҳәм Ш.Сейитов диалогларды бирнеше поэтикалық мақсетте қолланады: қаҳарман характерин ашыўда, сюжетти раўажландырыўда, дәўир шынлығын ҳәм жәмәәтлик сана категорияларын көрсетип бериў ушын. Əсиресе, қаҳарманның психологиялық ҳалатын, ишки гүйзелислер ҳәм жемирилиўлерди сүўретлеў арқалы өзине тән характер жаратыўда диалоглар өнимли усыл болып табылады.