M. XAYDEGGERNING “BORLIQ VA VAQT” ASARI VA NOKLASSIK ONTOLOGIYANING YO‘NALISHLARI HAMDA MOHIYATI
Abstract
Martin Heideggerning Being and Time (“Borliq va vaqt”) asari tahlil qilinadi hamda noklassik ontologiyaning asosiy yo‘nalishlari va mohiyati yoritib beriladi. Asarda borliq muammosi inson mavjudligi — Dasein orqali talqin qilinadi va vaqt kategoriyasi ontologik tahlilning markaziga qo‘yiladi. Noklassik ontologiya klassik metafizik qarashlardan farqli ravishda borliqni subyektiv tajriba, til, tarixiylik va mavjudlikning ochiqligi orqali tushuntiradi. Ushbu yondashuvda insonning dunyodagi o‘rni, uning anglash jarayoni va mavjudlik bilan aloqasi muhim ahamiyat kasb etadi. Ishda, shuningdek, noklassik ontologiyaning fenomenologik, ekzistensial va germenevtik yo‘nalishlari ham ko‘rib chiqiladi.
References
Martin Heidegger. Being and Time. — Tübingen: Max Niemeyer Verlag, 1927. 1–50-betlar: kirish va borliq masalasining qo‘yilishi; 130–180-betlar: Dasein tahlili; 230–300-betlar.
Edmund Husserl. Ideas Pertaining to a Pure Phenomenology and to a Phenomenological Philosophy. — The Hague: Martinus Nijhoff, 1982. 50–120-betlar.
Rasulov A., Qodirov B. Falsafa asoslari. — Toshkent: O‘qituvchi, 2010. — 120–131-betlar.
Jo‘rayev N. Falsafa tarixi. — Toshkent: Fan, 2008. — 200–260-betlar.
Yusupov E. Falsafa. — Toshkent: Universitet nashriyoti, 2015. — 90–140-betlar.
