NAVOIY FARDLARI TAHLILI: TIL VA DIL UYG'UNLIGINING AXLOQIY-FALSAFIY TALQINI

Abstract

Ushbu maqolada, Alisher Navoiy fardlarining badiiy xususiyatlari, ularning mazmuniy-falsafiy mohiyati, xususan “Til birla dilda yo‘qlig‘ erur nifoq alomati…” fardining tahlili orqali til va dil uyg‘unligi masalasi yoritiladi. Muallif fard shaklining qisqa lekin chuqur ma’no ifodalash imkoniyatlariga e’tibor qaratib, Navoiy poetikasida bu shaklning didaktik vosita sifatidagi o‘rnini aniqlaydi.