САЪДИДДИН ҲАМАВИЙ МАЪНАВИЙ-АХЛОҚИЙ ҚАРАШЛАРИНИНГ ЗАМОНАВИЙ ЖАМИЯТ ИЖТИМОИЙ-МАЪНАВИЙ МУҲИТИНИ БАРҚАРОРЛАШТИРИШДАГИ АҲАМИЯТИ
Vol. 5 No. 18 (2026): Social Sciences in the Modern World 17-20
Abstract
Тасаввуф фалсафасида ахлоқ (тасаввуфий ахлоқ ёки мақомот) шунчаки жамиятда қабул қилинган одоб-ахлоқ қоидалари йиғиндиси эмас, балки инсон руҳиятининг тубдан янгиланиши, нафснинг иллатлардан покланиши ва қалбнинг илоҳий сифатлар акс этадиган кўзгуга айланиши жараёнидир. Мумтоз тасаввуф манбаларида гўзал ахлоқ сулукнинг (маънавий йўлнинг) ҳам бошланиши, ҳам унинг олий чўққиси сифатида таърифланади. Зеро, тасаввуф намояндалари “Тасаввуф бу - бутунлай ахлоқдир, кимнинг ахлоқи сеникидан гўзалроқ бўлса, унинг тасаввуфдаги даражаси ҳам сеникидан юқорироқдир” деган олтин қоидага амал қилганлар.
References
Hıreysât M. Sa‘deddîn el-Hammûye // TDV İslâm Ansiklopedisi. – İstanbul: TDV Yayınları, 2008. – C. 35. – S. 388–390.
Ҳамавий С. Ал-Мисбоҳ фи-т-тасаввуф / Масъул муҳаррир ва сўзбоши муаллифи М. Ҳодизода. – Теҳрон: Интишороти Таҳурий, 1380/2001. – 224 б. (حموی، سعدالدین. المصباح فی التصوف / تصحیح م. هادیزاده. – تهران: انتشارات طهوری، ۱۳۸۰.)
Насафий А. Инсони комил / Саййид Ҳусайн Наср сўзбошиси билан; танқидий матн муаллифи Анри Корбен. – Теҳрон: Интишороти Таҳурий, 1377/1998. – 450 б. (نسفی، عزیزالدین. انسان کامل / تصحیح هانری کربن. – تهران: انتشارات طهوری، ۱۳۷۷.)
Trimmingham J. S. The Sufi Orders in Islam. – Oxford: Oxford University Press, 1998. – 368
Readership
Downloads
Published
Issue
Section
How to Cite
