IRIM-SIRIM HODISASINING LINGVISTIK TALQINI VA KONSEPTUAL ASOSLARI
Main Article Content
Abstract:
Ushbu maqolada irim-sirim hodisasining lingvistik talqini va konseptual asoslari yoritiladi. Irim-sirimlar xalq tafakkurining qadimiy qatlamini aks ettiruvchi lingvistik hodisa sifatida qaraladi. Ularning mif, afsona, omen va sehr-jodudan farqli xususiyatlari, shuningdek, frazeologik, pragmatik va konseptual jihatlari tahlil qilinadi. Xususan, xalq tafakkuridagi “omad”, “xatar”, “tabu”, “himoya” kabi konseptlarning irim-sirimlar orqali til birliklarida qanday kodlanishi izohlanadi.
Article Details
How to Cite:
References:
Wuttke A. Der deutsche Volksaberglaube der Gegenwart. – 1860.
Spieß M. Aberglauben, Sitten und Gebräuche des sächsischen Obererzgebirges. – 1862.
Bächtold-Stäubli H., Hoffmann-Krayer E. Handwörterbuch des deutschen Aberglaubens. – 1927–1942.
Mensching G. Wunder im Volksglauben und Aberglauben der Völker. – 1957.
Frazer J. The Golden Bough. – London, 1922.
Bartmiński J. Językowy obraz świata. – Lublin, 2007.
Wierzbicka A. Cultural Scripts and Semantic Theory. – Oxford, 1999.
O‘zbek xalq maqollari va matallari to‘plami. – Toshkent, 1985.

