TOSKANA SHEVASINING ITALYAN ADABIY TILIGA TA’SIRI
Jild 4 son 16 (2025): Social Sciences in the modern world: theoretical and practical research 78-81
Annotatsiya
Ushbu maqolada Toskana shevasining, xususan Florensiya lahjasining, italyan adabiy tilining shakllanishidagi o‘rnini tahlil qilinadi. Tarixiy manbalar va lingvistik adabiyotlarga tayangan holda, Toskana shevasining fonetik, grammatik va leksik xususiyatlarini o‘rganib chiqib, ularning zamonaviy italyan adabiy tilida qanday namoyon bo‘lishi ko’rib chiqiladi. Shuningdek, Dante, Petrarka va Bokkachchio kabi adiblar asarlari orqali bu shevaning butun Italiya bo‘ylab qanday tarqalganini va italyan tilining adabiy me’yoriga aylanish jarayoni yoritiladi. Maqolada Toskana shevasining italyan madaniy va lingvistik merosdagi o‘rni, shuningdek, til me’yorlashuvi jarayonidagi ahamiyati tahlil qilinadi.
Kalit soʻzlar:
Iqtiboslar
Migliorini, B. (1987). Storia della lingua italiana. Sansoni Editore.
Serianni, L. (2005). Italiano. Grammatica, sintassi, dubbi. Garzanti.
De Mauro, T. (1999). Storia linguistica dell’Italia unita. Laterza.
Devoto, G. & Oli, G. (2009). Vocabolario della lingua italiana. Le Monnier.
Marazzini, C. (2001). La lingua italiana: profilo storico. Il Mulino.
Tullio De Mauro (2008). La cultura degli italiani. Laterza.
Dante Alighieri. Divina Commedia. Firenze, 1320.
Giovanni Boccaccio. Decameron. Firenze, 1353.
Nashr qilingan
Son
Boʻlim
Iqtibos keltirish tartibi
